Novos datos da NASA mostran o quecemento global en 2012

O ano pasado foi o noveno máis quente dende 1880, o que demostra a tendencia o aumento das temperaturas que estase a  rexistrar no planeta, según os últimos datos presentados pola NASA.Pero o importante a efectos do cambio climático non é un ano aislado. “O que importa é que esta década é máis templada que a anterior que, a súa vez, foi máis templada que a precedente”, sinala Gavin Schmidt, científico do Instituto Goddard de Estudios Espaciales (GISS). “O planeta estase calentando porque estamos bombeando cantidades crecentes de dióxido de carbono na atmósfera”. A temperatura media do planeta o ano pasado foi de 14,6 grados centígrados, é dicir, 0,6 grados máis que a mediados do siglo XX. Dende 1880, a temperatura subiu 1,4 grados, según os últimos datos do GISS.

As análises do GISS básanse en datos meteorolóxicos de máis de mil estacións distribuidas por todo o mundo, así como de observacións da temperatura do océano tomada dende satélites e de rexistros de estacións na Antártida. Nestos estudios utilízase como liña de base a media de temperatura entre os anos 1951 e 1980. Dende entón sólo 1976 estivo por debixo de esa liña de base.

Os científicos do GISS fan especial hincapé no territorio estadounidense, onde 2012 foi o ano máis cálido dende que se teñen rexistros. “As temperaturas en EE UU no verano de 2012 son un exemplo dunha nova tendencia de extremos estacionais que superan os rexistros máximos de mediados dp século XX”, dice James E. Hansen, director do GISS. “Os dados do clima están xa botados e, aínda que  agunhas estacións serán máis frescas que a media a longo prazo, a xente vai  notar que a frecuencia de tales extremos de calor está incrementándose… e son os extremos os que teñen maior impacto na población”.

 

Esta entrada foi publicada en Calentamiento Global, Cambio Climático e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

One Response to Novos datos da NASA mostran o quecemento global en 2012

  1. Ana Abella di:

    El registro de temperatura del GISS es uno de varios análisis de temperaturas globales, junto con aquellos producidos por la Oficina Met del Centro Hadley, en el Reino Unido, y por el Centro Nacional de Datos Climáticos, de la Administración Nacional Oceánica y Atmosférica, en Asheville, Carolina del Norte. Aunque estos tres registros primarios emplean métodos levemente diferentes, sus tendencias muestran, en términos generales, una estrecha concordancia.

    El análisis de las temperaturas producido por el GISS se realiza tomando como base los datos climáticos proporcionados por más de 1.000 estaciones meteorológicas alrededor del mundo, así como por observaciones satelitales de las temperaturas superficiales de los océanos y por mediciones realizadas por estaciones de investigación ubicadas en la Antártida.

    Otro dato a destacar es que el nivel de dióxido de carbono en la atmósfera era de 285 partes por millón, en 1880, el año en que se inició el registro de temperatura del GISS.
    Para 1960, la concentración de dióxido de carbono atmosférico, medida por el Observatorio Mauna Loa de la NOAA (National Oceanographic and Atmospheric Administration o Administración Nacional Oceanográfica y Atmosférica, en idioma español), era de 315 partes por millón. En la actualidad, esas mediciones superan las 390 partes por millón y, si no se hace nada para intentar reducir este nivel de CO2 las consecuencias del calentamiento global podrían ser catastróficas.

    Aquí dejo un vídeo que muestra la evolución de anomalías en las temperaturas superficiales globales desde 1884 hasta 2012.:

    http://science.nasa.gov/media/medialibrary/2013/01/15/2012GISStemp_datescolorbarcentered.m4v

Deixa unha resposta